Princi Harry për periudhat e vështira në jetë: „Edhe kisha sulme paniku në makinë“

Princi Harry foli përsëri për periudhat e vështira të jetës në familjen mbretërore. Në një ligjëratë të re në "MasterClass", e regjistruar në Kaliforni, Duka i Sussex-it përshkroi në detaje sulmet e rënda të ankthit që kishte përjetuar. Ai deklaroi se madje edhe jakë e këmishës e bënte të ndihej i mbytur. Përmes përvojave të tij, ai lidhur trishtimin për vdekjen e nënës së tij Diana, misionin ushtarak në Afganistan dhe presionin nga detyrat mbretërore, shkruan revista franceze "Closer".

Mbytje dhe sulme paniku
Ligjërata është pjesë e serisë "MasterClass" për përballimin e humbjes, ku Harry bisedon me neuroshkencëtarën Mary-Francis O’Connor. Episodi u publikua më 8 tetor, në prag të Ditës Botërore të Shëndetit Mendor, dhe mbështet organizatat humanitare "Comfort Zone Camp" dhe "Scotty’s Little Soldiers". Harry kujtoi vitet e tij të mbushura me detyra mbretërore.

"Fillova të kuptoj se ndoshta isha plotësisht i rraskapitur. Vetëm veshja e një këmishe të thjeshtë dhe mbyllja e jakës më bënte të ndihem i mbytur. Kisha sulme paniku madje edhe në makinë, në rrugë për në punë", tha ai. Shtoi se atëherë kuptoi se po ndodhte diçka më serioze me të cilën duhej të përballej.

Nga vdekja e Dianës deri te misionet në Afganistan
Vdekja e princeshës Diana në një aksident trafiku në Paris në vitin 1997 pati një ndikim të thellë mbi Harry-n, i cili atëherë ishte 12 vjeç. Ai përmbledhi gjendjen e tij në vitet që pasuan me një fjali: "15 apo 20 vjet, nëse dikush më pyeste: ‘A je mirë?’, unë do të thosha: ‘Jam mirë.’"

Ai shpjegoi se ndihej emocionalisht i mpirë, sikur të ishte nën anestezi. Kaloi dhjetë vjet në ushtri dhe kreu dy misione në Afganistan, por kjo nuk i solli asnjë lehtësim. "Kam shumë probleme, por asnjë prej tyre nuk është drejtpërdrejt i lidhur me Afganistanin. Por, Afganistani ishte shkaku i gjithçkaje", tha Harry. "Nëse humb nënën në moshën 12 vjeç, duhet të përballesh me atë, dhe unë madje nuk e bëra këtë 15 apo 17 vjet më vonë."

Ai përshkroi periudhën nga 28 deri në 32 vjeç, kur ishte në detyra mbretërore, si "një makth të vërtetë". Tha se kishte sulme paniku sa herë që shihte një kamerë ose duhej të hynte në makinë. Beson se familja e tij ishte indiferente dhe i kërkoi të "luante sipas rregullave të tyre".

Pas zhvendosjes në Kanada, ai përjetoi, thotë ai, një kolaps nervor të papritur. "Rënkova në depresion që zgjati rreth dy javë". Sot, për mbrojtjen e tij, ai ndjek një rregull të rëndësishëm: "Përpiqem të mos kaloj kurrë më shumë se dhjetë ditë larg gruas dhe fëmijëve".