Nuk bëhet fjalë për dhurata apo ëmbëlsira: Këto janë gjashtë gjërat që nipërit dhe mbesat i mbajnë mend gjithë jetën

Gjyshet dhe gjyshërit luajnë një rol të veçantë në edukimin e nipërve dhe mbesave të tyre. Ata ofrojnë mirëkuptim, ndjenjë sigurie dhe momente pa brenga, dhe të gjitha këto pa detyrimet e përditshme që lidhen me disiplinimin me të cilat përballen prindërit.

Kur fëmijët janë të vegjël, ajo që ata më shumë presin gjatë vizitës te gjyshërit janë dhuratat, kënaqësitë e preferuara dhe fakti që shpesh kanë më shumë liri sesa në shtëpi. Madje më vonë, ndërsa rriten, ata fillojnë të kuptojnë vlerën e vërtetë të dashurisë, mbështetjes dhe këshillave jetësore nga gjyshërit e tyre.

Gjyshërit më të mirë e dinë se vlera e kohës së kaluar së bashku nuk matet me dhurata, por me kujtime që zgjasin gjithë jetën. Faqja në internet „YourTango“ ka përzgjedhur gjashtë gjëra që gjyshërit kujdesshëm bëjnë për nipërit dhe mbesat e tyre – gjëra që nipërit dhe mbesat shpesh i vlerësojnë me të vërtetë vetëm kur bëhen të rritur.

1. Ruajtja e kujtimeve të fëmijërisë
Prindërit shpesh janë aq të zënë me detyrat e përditshme sa nuk kanë kohë të ruajnë çdo vizatim fëmijëror, të fotografojnë çdo moment të rëndësishëm apo të mbajnë gjërat e vogla që fëmijët sjellin në shtëpi nga kopshti dhe shkolla. Gjyshet dhe gjyshërit shpesh marrin përsipër këtë rol. Për ta, edhe vizatimi apo punimi më i thjeshtë ka një vlerë të veçantë. Ata i ruajnë këto sende për vite me radhë – ndonjëherë edhe për dekada – edhe pse vetë fëmijët mund të mos u kenë dhënë shumë rëndësi në momentin kur janë krijuar.

Kur rritemi dhe i zbulojmë përsëri këto sende, kuptojmë sa krenarë kanë qenë gjyshërit tanë për ne dhe sa shumë ka vlejtur çdo moment i kaluar me ne.

2. Dinë të ruajnë sekrete
Ndërsa rriten, fëmijët përballen me shumë situata që nuk i kuptojnë gjithmonë dhe për të cilat u vështirë t’i flasin prindërve. Ndonjëherë frikësohen nga reagimet, gjykimet apo ndëshkimet nga prindërit. Pikërisht atëherë, gjyshja ose gjyshi mund të bëhen persona të besueshëm të cilëve mund t’u besojnë. Nipërve dhe mbesave shpesh u është më e lehtë të hapen para tyre, duke ndjerë se do të dëgjohen pa gjykim të ashpër.

Gjyshërit kujdesshëm e kuptojnë rëndësinë e ruajtjes së besimit të fëmijës. Ata nuk i përjashtojnë problemet e fëmijës vetëm sepse të rriturit mund t’i konsiderojnë të parëndësishme, as nuk përdorin informacionin që u është besuar kundër fëmijës. Sigurisht, ruajtja e sekreteve nuk do të thotë heshtje në situata kur siguria e fëmijës është në rrezik. Megjithatë, ndjenja se ekziston dikush të cilit mund t’i besosh pa frikë është e paçmuar, veçanërisht në vitet e ndjeshme të rritjes.

3. Ata i duan nipërit dhe mbesat e tyre pa kushte
Një nga dhuratat më të mëdha që gjyshërit mund t’u japin nipërve dhe mbesave është ndjenja se janë të dashur dhe të pranuar ashtu si janë. Dashuria pa kushte nuk do të thotë miratim për çdo veprim apo sjellje. Ajo do të thotë që fëmija e di se gjyshja dhe gjyshi nuk do të ndalojnë së dashuri, edhe kur ai bën gabime, shkakton zhgënjim apo merr vendime me të cilat ata nuk pajtohen.

Gjyshërit e tillë nuk i krahasojnë nipërit dhe mbesat e tyre, nuk konkurrojnë me prindërit për përkrahjen e fëmijëve dhe nuk presin që fëmijët t’u përgjigjen atyre me dhurata apo duke treguar mënyra të veçanta. Në vend të kësaj, ata u japin ndjenjën e pranimit që mund të shërbejë si një bazë e rëndësishme për vetëbesim dhe siguri emocionale më vonë në jetë.

4. Shtëpia e tyre është gjithmonë një strehë e sigurt
Për shumë njerëz, shtëpia e gjyshërve mbetet një nga vendet më të dashura të fëmijërisë. Aty i presin aromat e njohura, ushqimi i preferuar, bisedat dhe ndjenja se janë gjithmonë të mirëpritur. Megjithatë, rëndësia e një shtëpie të tillë është shumë më e madhe se kujtimet e këndshme. Kur fëmija kalon një periudhë të vështirë – duke u përballur me probleme shkollore apo tensione familjare – gjyshja dhe gjyshi mund të ofrojnë paqe dhe ndjenjë sigurie.

Gjyshërit më të mirë nuk nxisin konflikte familjare dhe nuk përpiqen t’i kthejnë nipërit dhe mbesat kundër prindërve të tyre. Përkundrazi, ata përpiqen t’i afrojnë anëtarët e familjes dhe të ofrojnë mbështetje kur ajo është më e nevojshme. Fëmijët ndoshta nuk do ta kuptojnë menjëherë rëndësinë e kësaj stabiliteti, por si të rritur, shpesh me mirënjohje të veçantë kthehen në vendin ku gjithmonë janë ndjerë të sigurt.

5. Dinë kur t’i shijojnë pak nipërit dhe mbesat
Prindërit duhet të vendosin kufij, të mbajnë rutinë dhe të zbatojnë disiplinë çdo ditë. Gjyshet dhe gjyshërit shpesh kanë pak më shumë liri të jenë të relaksuar dhe të bëjnë përjashtime të vogla nga rregullat. Kjo mund të nënkuptojë një copë tortë më shumë, një kënaqësi të preferuar, pak më shumë kohë për të parë televizor ose marrjen e një dhurate të vogël pa ndonjë arsye të veçantë.

Megjithatë, shijimi i nipërve dhe mbesave nuk do të thotë domosdoshmërisht shpenzim parash apo neglizhencë të rregullave të rëndësishme prindërore. Ndonjëherë, gëzimi më i madh vjen nga pjekja së bashku e biskotave, mësimi i një recete familjare, shëtitja apo kalimi i thjeshtë i kohës në lojë dhe bisedë. Pikërisht ato momente – kur fëmija ndjen se dikush i kushton vëmendje të plotë – shpesh bëhen kujtimet e tyre më të bukura të fëmijërisë.

6. Ata transmetojnë urtësinë e jetës
Gjyshet dhe gjyshërit kanë pasur përvojë dekadash, suksese, gabime dhe mësime jetësore. Kjo është një nga avantazhet e tyre më të mëdha në marrëdhënien me nipërit dhe mbesat. Ndërsa prindërit shpesh duhet të reagojnë menjëherë, të marrin vendime dhe të zgjidhin problemet e përditshme, gjyshërit mund të ofrojnë një perspektivë tjetër. Ata kanë mundësinë të shohin situatat nga një këndvështrim më i gjerë dhe të ndajnë atë që kanë mësuar gjatë jetës.

Këshillat e tyre në fillim mund t’u duken fëmijëve të vjetëruara ose të panevojshme, veçanërisht në vitet e adoleshencës. Megjithatë, me kalimin e kohës, shumë prej tyre kuptojnë vlerën e dëgjimit të tregimeve dhe përvojave të tyre.

Gjyshërit më të mirë nuk imponojnë mendimet e tyre as nuk presin që nipërit dhe mbesat të jetojnë sipas rregullave të tyre. Në vend të kësaj, ata ndajnë njohuritë e tyre, dëgjojnë dhe i ndihmojnë të gjejnë rrugën e tyre.

Shpesh, vetëm kur rritemi, kuptojmë se dhuratat më të mëdha që kemi marrë nga gjyshërit nuk kanë qenë lodra, para apo ëmbëlsira, por koha e tyre, durimi i tyre dhe ndjenja se gjithmonë kemi dikë që na mbështet.