(Video) Ushtria e Putinit kreu masakër në ditëlindjen e tij: Ukrainasit kanë vetëm një dëshirë

Në Priluki, një qytet në rajonin e Çernihivit, familjet qëndrojnë para mbetjeve të një ndërtese pesëkatëshe, duke parë si shpëtimtarët kërkojnë në rrënojat e shtëpive të tyre. Të paktën 22 persona humbën jetën kur një raketë ruse kroçierë goditi gjatë natës drejt mesnatës – ditën kur Vladimir Putini festonte ditëlindjen e tij. Mes viktimave ishin pesë fëmijë, prej të cilëve tre ishin vetëm njëvjeçarë. Sulmi ndaj Prilukit ishte pjesë e një vale sulmesh masive ajrore mbi qytetet ukrainase, raporton "Kiev Independent".

"Si një e krishterë, nuk duhet të dëshiroj vdekjen për askënd", thotë Olga, një banore 41-vjeçare e Prilukit që dëshiroi të mbetej anonime, në një bisedë për "Kiev Independent". "Por dua që ai të ndjejë të paktën një pjesë të asaj që ndjen populli ynë dhe fëmijët tanë", shton ajo. "Dua që ai ta ndjejë këtë, dhe edhe njerëzit rreth tij. Le të ndjejë përmes asaj që kalon çdo njeri dhe çdo fëmijë në vendin tonë."

Të tjerë janë më të drejtpërdrejtë. "Shpresoj që të vdesë së shpejti", thotë Vladimir Ivashchenko, 75 vjeç.

Ndërsa kërkimi vazhdon, banorët – të shoqëruar nga të afërm dhe fqinj – lëvizin rreth ndërtesave, mbulojnë dritaret e thyera dhe përpiqen të shpëtojnë sende personale nga apartamentet e dëmtuara. Oborri jehon nga zhurma e ekskavatorëve që ngrejnë pllaka betoni nga vendet ku vetëm pak orë më parë ndodheshin apartamentet. Nga katet e hapura, shpëtimtarët hedhin copa rrënojash, duke pastruar muret e shkatërruara, mobiljet dhe gjithçka tjetër që ka mbetur nga jetët që zhvilloheshin aty.

Kjo është vendi ku fëmijët mësonin të këndonin dhe të kërcenin.

Kjo lagje nuk ndryshon nga shumë zona të tjera banimi në Ukrainë. Blloqet e banimit janë të rrethuara nga oborre me fusha loje, dhe rrugët janë plot dyqane dhe biznese të vogla. Përballë saj ndodhet Qendra për Kreativitetin e Fëmijëve dhe të Rinjve – një institucion komunal ku breza fëmijësh kanë mësuar të këndojnë dhe të kërcenin dhe janë përgatitur për shkollë. Tani, gjithçka është mbuluar me pluhur.

Ivashchenko u zgjua rreth orës gjashtë të mëngjesit. Ai thotë se dëgjoi një zhurmë zhurmimi para shpërthimeve. "I thashë gruas sime: ‘Ndoshta është vetëm erë e fortë’", kujton ai. Pastaj filloi. "Dritaret u fluturuan; e gjithë shtëpia dridhej. Dridhje e fortë." Ai përshkruan një seri shpërthimesh të njëpasnjëshme dhe një zhurmë dërrmuese. Ndjenja ishte sikur një avion po fluturonte direkt mbi çatinë. Orë më vonë, duart dhe këmbët i dridheshin ende.

"Më vjen shumë keq për ata njerëz të pafajshëm, veçanërisht për fëmijët e vegjël", thotë ai. "Një foshnjë njëvjeçare. Një nënë e re përpara së cilës ishte e gjithë jeta." Ivashchenko thotë se ai, në moshën 75-vjeçare, të paktën ka jetuar jetën e tij – ndryshe nga fëmijët që vdiqën në ndërtesë. "Kjo është shekulli i 21-të. A nuk mund ta ndalojë askush atë kloun – ose si të doni ta quani? Sa të vdekur të tjerë? Sa shkatërrim tjetër?"