„Katër imazhe të dashurisë“ në Strumicë: Tradhtia si pasqyrë e dobësive njerëzore

A mund të mbijetojë dashuria kur besimi është thyer, dhe e vërteta bëhet më e rëndë se gënjeshtra? Këtë pyetje hap shfaqja „Katër imazhe të dashurisë“ nga autori dramatik zviceran Lukas Berfus, e cila më 30 tetor do të shfaqet premierë në NUKC "Anton Panov" në Strumicë, në regji të Aleksandra Kardalevskës.

Katër histori, katër përballje të ndryshme me tradhtinë dhe katër përpjekje për të ruajtur diçka që gradualisht po humb thelbin e vet. Në „Katër imazhe të dashurisë“, Berfus hyn në hapësirat më intime të marrëdhënieve njerëzore, duke zbuluar mekanizmat e xhelozisë, varësisë, fajit dhe vetë-mashtrimit.

Personazhet e tij nuk janë thjesht partnerë të tradhtuar apo të pabesë. Ata janë njerëz që, përballë shpërbërjes së marrëdhënieve të tyre, përpiqen të vendosin kontroll mbi atë që nuk mund ta kuptojnë më. Disa kërkojnë të vërtetën, të tjerë ndëshkimin, dhe të tjerë janë të gatshëm të pranojnë iluzionin si mënyrën e vetme për të ruajtur bashkësinë.

Në leximin regjisorial të Aleksandra Kardalevskës, tradhtia nuk është tema qendrore e shfaqjes, por një mekanizëm dramaturgjik që zbulon kontradiktat e brendshme të personazheve. Përmes veprimeve të tyre lind pyetja nëse njeriu bashkëkohor vërtet synon dashurinë apo më shpesh e zëvendëson atë me nevojën për siguri, përkatësi dhe posedim.

Një sfidë e veçantë në produksion përbën gjuha dramatike e Berfusit, e cila lëviz midis realizmit psikologjik dhe theksimit ekspresionist të gjendjeve njerëzore. Situatat që duken të përditshme gradualisht marrin dimensione absurde, ekspresioniste dhe ndonjëherë tragjike, duke kërkuar nga aktorët të eksplorojnë kufijtë midis emocioneve të shtypura dhe shpërthimit të tyre.

Aktorët Kosta Angov, Koljo Çerkezov, Olivera Arozanova-Mansbart, Julia Milkova dhe Mihail Velkov i përgjigjen këtyre sfidave dramaturgjike me interpretime aktoriale që theksojnë kontradiktat psikologjike të personazheve. Loja e tyre ndërtohet përmes marrëdhënieve të sakta, kthesave emocionale dhe ndryshimit të vazhdueshëm të ekuilibrit të pushtetit midis partnerëve, ku situatat e njohura njerëzore marrin një mprehtësi të papritur skenike.

Koncepte vizuale dhe dizajni i Onur Ozxhan plotësojnë këtë qasje aktoriale dhe regjisoriale përmes një hapësire të reduktuar skenike, formave gjeometrike dhe estetikës bardh e zi, të cilat fokusojnë vëmendjen te prezenca aktoriale dhe marrëdhëniet psikologjike.

„Katër imazhe të dashurisë“ vendoset për herë të parë në skenën teatrale maqedonase. Për regjisorën Aleksandra Kardalevska, kjo përbën edhe një takim të ri me dramaturgjinë e Lukas Berfusit, tekstin e të cilit „Neurozat seksuale të prindërve tanë“ e ka vënë para pesëmbëdhjetë vjetësh në të njëjtën skenë.

Shfaqja nuk ofron përgjigje të thjeshta për dashurinë, as nuk i dënon personazhet e saj. Në vend të kësaj, ajo përballet me publikun me pyetjen se sa larg është i gatshëm të shkojë njeriu për të ruajtur marrëdhënien në të cilën dikur besonte dhe nëse ndonjëherë frika nga humbja bëhet arsye për shkatërrimin e saj.

Premiera e „Katër imazhe të dashurisë“ është caktuar për të premten, më 30 tetor 2026, në NUKC „Anton Panov“ në Strumicë.

Shfaqja realizohet me mbështetjen e Ministrisë së Kulturës dhe Ambasadës Zvicerane.