Teleskopi i NASA-s, me peshë një ton e gjysmë, ra nga orbita dhe u dogj në atmosferën e Tokës

Teleskopi satelitor „Swift“ i NASA-s, i cili për më shumë se dy dekada ka studiuar shpërthimet më të fuqishme të energjisë të njohura në hapësirë, dje doli nga orbita – ashtu siç pritej – dhe u dogj në atmosferën e Tokës mbi Indonezi, njoftoi agjencia hapësinore.

Fundi flakërues i observatorit Neil Gehrels Swift, i cili peshonte rreth 1.452 kilogramë, ndodhi pak më pak se tre muaj pas misionit të dështuar të shpëtimit – përpjekja për të ngritur satelitin në një orbitë më të lartë dhe për të zgjatur jetën e tij operative.

Forcat Hapësinore të SHBA-së konfirmuan se sateliti „Swift“ hyri në atmosferë në orën 7:39 të mëngjesit sipas kohës standarde lindore. Sipas NASA-s, sateliti hyri në shtresat e sipërme të atmosferës me shpejtësi të madhe – rreth 22 herë më shpejt se shpejtësia e zërit – mbi provincën indoneziane Sumatra Veriore, rreth 322 kilometra në veri të ekuatorit.

NASA njoftoi se pritej që nxehtësia e krijuar nga fërkimi gjatë hyrjes në atmosferë të shkatërronte pjesën më të madhe të satelitit lart mbi sipërfaqen e Tokës. Edhe pse disa komponentë mund të kenë mbijetuar uljen, agjencia hapësinore amerikane njoftoi se nuk janë regjistruar dëmtime apo lëndime në tokë të shkaktuara nga mbetjet e satelitit.

Rreziku për zonat e banuara ishte shumë i vogël.

Forcat Hapësinore më parë kishin vlerësuar rrezikun për zonat e banuara si shumë të ulët, duke thënë se probabiliteti që dikush në Tokë të dëmtohej ishte një në 2.100.

Dyn Sladen, inxhinier i aviacionit dhe teknikës hapësinore në kompaninë britanike Accu Components, e cila furnizon pjesë industriale, deklaroi pak para se sateliti të hynte në atmosferë: „Pritet që në tokë të bien vetëm disa fragmente të vogla të djegura; asgjë që mund të njihet si teleskop“.

„Satelitë me këtë madhësi hyjnë rregullisht përsëri në atmosferë, dhe gjatë pothuajse 70 viteve të fluturimeve hapësinore, askush nuk ka pësuar dëmtime nga mbetjet që kanë rënë në Tokë“, shkroi Sladen në një email.

Rreziku i aksidenteve gjatë hyrjes së përsëritur në atmosferë rritet në afat të gjatë, „prandaj bëhet gjithnjë e më e rëndësishme që satelitët të dizajnohen në mënyrë që të mund të kthehen në Tokë në mënyrë të sigurt“, shtoi ai.